وقتی شعری از امام زمان هم دلتنگ ترت میکنه و هم حسدخاص بهت هدیه میده
بی تو ای صاحب زمان، بیقرارم هر زمان
از غم هجر تو من دل خسته ام
همچو مرغی بال و پر بشکسته ام.....
.........
ناگهان نگاه میکنی، تو ماندی و. او مانده است و تو.....
جمعه
هوای ابری
بارانی در حال باریدن
چشمانی ک از خواب پریده و نمیداند برای نگاه به این بودن، به این زندگانی با چه چیزی خود را شاد نشان دهد.....
ولی تو، اشرف مخلوقاتی، و جر برای بهترین خلق نشده ایی....
پس دستت را در دستان صاحبان اصلی بده و یاعلی بگو و خودت را خلاص کن از حال بد....
خودت را خلاص کن از دلی گرفته و دلی تنگ
و. ایمان داشته باش،. وقتی برای صاحبان اصلی قدمی برداری، خودشان دل تو را شاد خواهند ساخت از نوع ابدی اش......
در مورد وبلاگ و نویسندش چند نکته قابل ذکر است: