بنام خدا،خدايي که من،تو،او و همه ي ما را آفريد.

آفريده به دليلي که خودش کامل ميداند که چرا!!!!

و من و تو گاهي برا پيدا کردن انگيزه ، براي ساختن هدف پي دانستن اين موضوع ميرويم.

و اميد داريم بفهميم.

بفهميم که چرا هستيم!!!

بفهميم چرا و چگونه اتفاقاتي مي افتد.

و  تو مسير دانستن و عمل کردن،گاهي سبک بال پرواز ميکنيم و گاهي آنچنان سنگين که حتي روي دو پا ، روي زمين هم بسختي ميتوان راه رفت.

و خوشحالم.

خوشحالم ازينکه موجوداتي هستيم که در هر صورت در حال حرکت هستيم.

و اين يعني هنوز......

پي نوشت ：

و اين متن رو در حال گوش دادن به آهنگ اقاي پاشايي نگران مني نوشتم..